Taalverandering: Hoe vroeger alles beter was

Met name Neerlandici kregen pasgeleden de schrik van hun leven. Belgische kranten kopten namelijk dat het boek Algemene Nederlandse Spraakkunst (ANS) bepaalde taalfouten niet meer fout rekende. Zo zou ‘hen’ als meewerkend voorwerp en ‘groter als’ voortaan goed Nederlands zijn. Net als een dubbele ontkenning en ‘een hele grote auto’ in plaats van ‘een heel grote auto’.

Het bleek heel wat genuanceerder te zijn. De ANS gaf namelijk aan dat bovenstaande constructies in de Nederlandse taal worden gebruikt. Niet dat dit goed of fout is. Het is namelijk niet de taak van de ANS om te bepalen wat goed Nederlands is, maar hoe Nederlands in de praktijk wordt ingezet. Na heel wat onrust konden Neerlandici (en andere zelfbenoemde taalnazi’s) weer rustig slapen. Eind goed, al goed!

Of niet? Want is het nu eigenlijk zo erg dat bepaalde uitspraken na verloop van tijd gebruikelijk worden en opgenomen worden in de geaccepteerde taal? Of je het hier nu mee eens bent of niet, van beide kanten valt iets te zeggen. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat we nog steeds Nederlands zouden praten zoals een paar eeuwen geleden werd gedaan. Of misschien zelfs als een paar tientallen jaren geleden. Het huidige Nederlands wordt beïnvloed door andere talen, andere culturen, het internet en veel creatieve nieuwe woorden. We gaan mee met de tijd qua technologie, dus waarom niet met onze taal?

Tegelijkertijd blijft taal aan regels gebonden. Als iedereen maar wat zou doen, zouden we elkaar nooit kunnen begrijpen. Dus die regels zijn absoluut belangrijk. Als Neerlandici kan ik het niet over mijn hart verkrijgen hieraan te twijfelen. Wat ik wel vind, is dat we regels de ruimte moeten geven om te veranderen. Gebruikt het grootste gedeelte van de Nederlands sprekers ‘hun’ als onderwerp, dan moeten we eens met elkaar bespreken of we dit niet gewoon aan moeten passen.

Dit was mijn pleidooi. Hoe denk jij erover?