DT en waarom Neerlandici zo graag over grammatica zeuren

In september 2010 begon ik aan mijn studie Nederlandse Taal en Cultuur. Bijna tien jaar later veroorzaakt dit feit nog steeds grote ogen van verbazing: “Waarom zou je in godsnaam Néderlands willen studeren?” Gevolgd door vragen naar spelling van ingewikkelde woorden. Is het tegenwoordig pannekoek of pannenkoek? En hoe vervoeg je willen? Stuk voor stuk goede vragen, die ook door mij soms stiekem even gegoogled worden. En dan toch even doen alsof ik zelf het antwoord bedacht heb. Want ja, ik heb toch vier jaar Nederlands gestudeerd.

Waarom Nederlands?

Dus waarom ben ik Nederlandse Taal en Cultuur gaan studeren? Ik heb altijd graag gelezen. Mijn moeder zei dat een studie Nederlandse Taal en Cultuur bestond en dat leek me wel interessant. De bassist en tekstschrijver van Bløf heeft Nederlands gestudeerd, en die teksten heb ik altijd erg mooi gevonden. Stuk voor stuk steengoede redenaties. Maar wat ik nu écht interessant vind, is hoe taal – wat in essentie toch niet meer is dan een stel letters die toevallig in goede volgorde zijn gezet – mensen kan beïnvloeden. Een leuk voorbeeld:

Sociaal psycholoog John Bargh heeft veel onderzoek gedaan naar priming. Kort samengevat is dit het activeren van bepaalde informatie zonder dat iemand zich daarvan bewust is. Tijdens een van zijn onderzoeken liet hij twee groepen proefpersonen woorden in de juiste volgorde zetten. Bij één groep activeerde hij het stereotype ‘bejaarde’, door ze woorden te geven als ‘oud’, ‘bloemetjesjurk’ en ‘bingo’. De andere groep werd niet geprimed. Na de test werd gemeten hoe lang de proefpersonen erover deden om naar de lift te lopen. De ‘bejaarde’ groep deed hier duidelijk langer over.

Interessant, toch? Dat vond ik nu ook. Ik ben dan ook zeker niet aan mijn studie begonnen omdat ik een grote voorliefde voor de Dikke Van Dale had. Teksten zijn zoveel meer dan een aantal woorden met de juiste Nederlandse spelling. Ze zijn een manier om je publiek aan je te binden, om mensen te laten lachen en huilen, om ze tot een actie aan te zetten. Teksten zijn zoveel meer dan DT.

Maar ik zou geen echte Neerlandicus zijn als ik grammatica niet belangrijk zou vinden. Want zeg nu zelf, “Ik hou van honden eten en tv kijken” heeft toch net een andere betekenis dan “Ik hou van honden, eten en tv kijken”.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *