Dan toch nog even over die DT

Als rasechte Neerlandicus maak ik me er zeker schuldig aan: de spelling van anderen verbeteren. Zeker als het gaat om die verschrikkelijke DT. Je kunt beargumenteren dat het toch niet uitmaakt, dat ik toch wel begrijp wat je bedoelt. NEE. Dat gaat er niet in. Het is wél erg en dt-fouten kunnen absoluut leiden tot verwarring (check deze eens even). Maar waar komt die ellendige regel eigenlijk vandaan? En hoe kun je het wél goed doen?

Het ontstaan

Laten we niet de taalnazi’s de schuld geven. Wie pas echt de schuldige is, is degene die de regel heeft uitgevonden. Dit was Arnold Moonen, een Nederlandse predikant, dichter, geschiedkundige en taalkundige. Naast diverse publicaties die nooit echt zijn blijven hangen, schreef hij ruim 300 jaar geleden het boekje ‘Nederduitsche spraekkunst’. Ook dit boekje, gevuld met regels, was niet zo’n succes. Slechts de dt-regel werd overgenomen en gebruiken we nu nog steeds. Overigens hanteerde hij deze regel zelf niet zo nauwkeurig, en stond een dt-fout in de inleiding van zijn boekje.

Hoe moet het dan wel?

Jij smurft, ik smurf, wij smurfen. De smurfenregel is naar mijn mening de handigste manier om erachter te komen hoe een werkwoord geschreven moet worden. Je vervangt dit werkwoord simpelweg door een vervoeging van ‘smurfen’ en tadaa! je zult nooit meer een dt-fout maken. Een paar voorbeelden:

“Vind(t) jij dat ook?” – “Smurf jij dat ook?” – Geen t-klank, dus “Vind jij dat ook?”


“Haar spelling word(t) steeds beter” – “Haar spelling smurft steeds beter” – Wel een t-klank, dus “Haar spelling wordt steeds beter”


“Vind(t) je moeder dat wel goed?” – “Smurft je moeder dat wel goed?” – Dus “Vindt je moeder dat wel goed?”

Bij het schrijven van een langere tekst is het uiteraard lastig om telkens de smurfenregel toe te passen. Maar na een tijdje zijn je hersenen bepaalde vervoegingen zo gewend, dat je het automatisch goed doet. En mocht je nu telkens het smurfenlied in je hoofd krijgen, je kunt ook een ander werkwoord gebruiken. Denk aan lopen, pakken, komen en denken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *